Hallo mijn beste blogfans!
Nadat een aantal mensen het me eens recht in mijn gezicht hebben gezegd, moet ik toegeven dat ik jullie verwaarloosd heb. Mijn excuses hier voor,bij deze probeer ik het goed te maken.
De taallessen zijn ondertussen afgelopen. Ondanks de belofte van de brochure dat 4 weken intensief Noors voldoende is om met den Noor te communiseren is mijn Noors toch nog behoorlijk beperkt.
Dit heeft ongetwijfeld niets te maken met mijn beperkt talen talent maar het feit dat den Noor goed is in Engels -whatever makes me feel good, right :) -
Maar, des al niet te min, ben ik geslaagd voor het examen!
Een "satisfied". Een mooie beschrijving vind ik persoonlijk.
Samen met de Noorse lessen is ook het bijhorende sociale programma afgelopen. Voortaan moet ik dus op eigen initiatief op eendenjacht.
Wel een beetje jammer want de helft van mijn klasje gaat nu terug naar huis.
Weeral afscheid nemen, ik doe het nie geire.
Maar ja, wat moet moet. En bij deze heb ik weer wat nieuwe adressen voor mijn toekomstige wereldreis ;)
Niet lang na het afscheidsfeestje van mijn klasgenootjes komen mijn lieftallige ouders voor een weekendje naar Trondheim!
Jawel, bij deze ben ik bevoorraad van Belgische chocolade en bier. Ideaal!
Na m'n bevoorrading van wat écht belangrijk is, toch maar iets typisch Spaans gaan eten in het centrum van Trondheim. Dat van dat Spaans was een vergissing, het eten gelukkig niet.
De dag daarna vertrekken ze weer. Niet naar huis, maar op trollenjacht. Over een weekje zie ik ze weer terug voor ze terug naar Hombeek vliegen.
En nu het echte werk! Mij academiejaar is officieel begonnen.
Toegegeven, vorige week heb ik toch ferm heimwee gehad naar dat schone Belgiënland. Daar waar je 3 maanden zorgeloze vakantie hebt (normaal gezien toch) en je je gewoon inschrijft voor het volgende academiejaar. Doeme toch, wat heb ik mezelf nu weer aangedaan!
Wie dacht dat den Noor super georganiseerd is, zit er mooi naast wat betreft het lessenpakket.
Engelse lessen die in het Noors gegeven worden, lessen van het 1ste semester die in het 2de semester worden gegeven, samenvallende examendagen, onbestaande professoren, ... ik ken er ondertussen alles van.
Na een stresserende week van veel te veel lessen volgen, agenda's op elkaar afstemmen, professoren overtuigen, handtekeningen verzamelen, lokalen zoeken, mezelf afvragen waarom ik nu ook al weer voor ingenieur studeer, ... begint het er nu stilletjes aan terug rooskleurig uit te zien.
Net op tijd, want m'n ouders komen terug.
"Jaja, mama, papa, tis hier heel leuk en ik amuseer mij hier continu"
Als ze drie dagen eerder waren gekomen had ik misschien direkt m'n koffers gepakt en terug naar huis gegaan.
Chanske!
En nu zijn ze weer vetrokken. Dju, weeral afscheid nemen, het lijkt hier niet te stoppen.
Om de leegte van een lang, niets gepland, weekend te vullen is mijn kamer en keuken ook weeral is gekuisd. Alles heeft zo zijn voordelen. Maar om te voorkomen dat dit weer gebeurd, liggen de kaarten die m'n ouders achtergelaten hebben toch al open om de volgende trip te plannen.
Tromso is toch een beetje ver om met de fiets te doen, maar toch ...
Nadat een aantal mensen het me eens recht in mijn gezicht hebben gezegd, moet ik toegeven dat ik jullie verwaarloosd heb. Mijn excuses hier voor,bij deze probeer ik het goed te maken.
De taallessen zijn ondertussen afgelopen. Ondanks de belofte van de brochure dat 4 weken intensief Noors voldoende is om met den Noor te communiseren is mijn Noors toch nog behoorlijk beperkt.
Dit heeft ongetwijfeld niets te maken met mijn beperkt talen talent maar het feit dat den Noor goed is in Engels -whatever makes me feel good, right :) -
Maar, des al niet te min, ben ik geslaagd voor het examen!
Een "satisfied". Een mooie beschrijving vind ik persoonlijk.
Samen met de Noorse lessen is ook het bijhorende sociale programma afgelopen. Voortaan moet ik dus op eigen initiatief op eendenjacht.
Wel een beetje jammer want de helft van mijn klasje gaat nu terug naar huis.
Weeral afscheid nemen, ik doe het nie geire.
Maar ja, wat moet moet. En bij deze heb ik weer wat nieuwe adressen voor mijn toekomstige wereldreis ;)
Niet lang na het afscheidsfeestje van mijn klasgenootjes komen mijn lieftallige ouders voor een weekendje naar Trondheim!
Jawel, bij deze ben ik bevoorraad van Belgische chocolade en bier. Ideaal!
Na m'n bevoorrading van wat écht belangrijk is, toch maar iets typisch Spaans gaan eten in het centrum van Trondheim. Dat van dat Spaans was een vergissing, het eten gelukkig niet.
De dag daarna vertrekken ze weer. Niet naar huis, maar op trollenjacht. Over een weekje zie ik ze weer terug voor ze terug naar Hombeek vliegen.
En nu het echte werk! Mij academiejaar is officieel begonnen.
Toegegeven, vorige week heb ik toch ferm heimwee gehad naar dat schone Belgiënland. Daar waar je 3 maanden zorgeloze vakantie hebt (normaal gezien toch) en je je gewoon inschrijft voor het volgende academiejaar. Doeme toch, wat heb ik mezelf nu weer aangedaan!
Wie dacht dat den Noor super georganiseerd is, zit er mooi naast wat betreft het lessenpakket.
Engelse lessen die in het Noors gegeven worden, lessen van het 1ste semester die in het 2de semester worden gegeven, samenvallende examendagen, onbestaande professoren, ... ik ken er ondertussen alles van.
Na een stresserende week van veel te veel lessen volgen, agenda's op elkaar afstemmen, professoren overtuigen, handtekeningen verzamelen, lokalen zoeken, mezelf afvragen waarom ik nu ook al weer voor ingenieur studeer, ... begint het er nu stilletjes aan terug rooskleurig uit te zien.
Net op tijd, want m'n ouders komen terug.
"Jaja, mama, papa, tis hier heel leuk en ik amuseer mij hier continu"
Als ze drie dagen eerder waren gekomen had ik misschien direkt m'n koffers gepakt en terug naar huis gegaan.
Chanske!
En nu zijn ze weer vetrokken. Dju, weeral afscheid nemen, het lijkt hier niet te stoppen.
Om de leegte van een lang, niets gepland, weekend te vullen is mijn kamer en keuken ook weeral is gekuisd. Alles heeft zo zijn voordelen. Maar om te voorkomen dat dit weer gebeurd, liggen de kaarten die m'n ouders achtergelaten hebben toch al open om de volgende trip te plannen.
Tromso is toch een beetje ver om met de fiets te doen, maar toch ...
