-zucht-
Dit is Noorwegen in al zijn glorie! Een perfecte manier om te relaxen na de examens en de, misschien nog meer vermoeiende, erasmus-afscheidsfeesjes.Ja ja, u leest het goed. Ik ben al van mijn examens vanaf en volledig in vakantiestemming.
Dat is niet zo moeilijk vermits de kerstsfeer hier vanaf 1 december zowat het enige is waar de doorsnee Noor zich mee bezig houdt.
Maar kerstmis heeft ook een keerzijde als je op Erasmus bent. Kerstmis betekent immers het einde van het eerste semester, of anders gezegd, het einde van veel vriendschap. Het gros van de Erasmussers blijft immers maar één semester. Dit kan behoorlijk vermoeiend zijn vermits een Erasmusser gaat zoals hij heeft geleefd: al feestend. Dit resulteert in minstens drie afscheidsfeestjes elke avond.
Daar komt dan weer een hele hoop over acting bij. Afscheid nemen van mensen die je dezelfde avond nog ontmoet hebt vind ik er persoonlijk toch een beetje over gaan. Vooral als die de volgende dag op het volgende feestje nog eens vaarwel komen zeggen.
Na vier dagen/nachten op rij vaarwel zeggen heb ik er voorlopig mijn buik van vol. Ik besluit om een rustiger oord op te zoeken en geef nu toe, waar kan dat beter dan in Noorwegen. Samen met 5 Duitsers -een ware invasie in Noorwegen- trekken we onze stoute schoenen aan -of beter gezegd, onze ski's- en vertrekken we op cabin-trip. Dit is niet geheel zonder risico vermits niet alle cabins even gemakkelijk te vinden zijn. Vooral als het maar tot 15:00u licht is en de wegen ondergesneeuwd zijn. Maar we hebben chance en vinden de cabin voor zonsondergang.
De cabin ligt vlak naast een gigantisch meer dat nu volledig bevroren is. Dit zou Noorwegen niet zijn moest er geen ijsboor in de cabin liggen. Na een half uur boren slagen we er in om een gat te maken in het midden van het meer en halen we onze vislijn boven. Of het nu een uur of vijf minuten is dat we gewacht hebben weet ik niet meer, maar al gauw was het zo koud dat we besluiten om het bij spaghetti te houden als avondmaal.
De rest van de avond verloopt zoals het gewoonlijk verloopt op cabin-trip: eten, drinken, spellekes, zingen, lachen, ... en dit alles bij kaarslicht en een warme stoveke. Het is me raadsel waarom we zoveel moeite doen om elektriciteit te maken als het zoveel gezelliger kan zonder.
De volgende dag keren we terug huiswaard na zonsondergang. Gelukkig geeft de maan meer dan genoeg licht op de witte sneeuw. Eenmaal thuis crash ik in m'n bed en kom er pas de volgende ochtend uit. Langlaufen met een rugzak van 15kilo kan behoorlijk vermoeiend zijn.
De komende dagen rest me enkel nog mijn reisje naar Tromsø te plannen. Voor zij die Tromsø niet kennen, denk: geen zon, -20°C, sneeuw, ijs, zee, walvissen, noorderlicht, ... Al betwijfel ik sterk of we walvissen zullen zien vermits er vermoedelijk geen licht zal zijn. Maar ik hou u op de hoogte.
Ha det,
Als ik er niet meer in slaag om te schrijven voor kerstmis (meest waarschijnlijk):
GOD JUL
