Jaja, de taallessen zijn begonnen en de eerste Noorse woordjes komen stilletjes aan vlot over mijn tong gerold.
De cursus heet "intensive summer course". Dat van die "intensive" is niet gelogen. Elke voormiddag van 9 tot 14u hebben we les in het Noors, gevolgd door een sociaal programma tot 23u -lees: BBQ, hiking, het grote vinkingspel, .... Dat betekent dus om 7u opstaan, eten, tanden poetsen, douche en samen met de 100 andere erasmussers een half uur naar de campus stappen.
Dat is een van de leuke dingen in Noorwegen. De bussen zijn hier zo duur -zo'n €3,70- dat iedereen hier loopt of met de fiets gaat. Je ziet hier dus niemand met hoge hakken lopen!
My kind of people :)
Hoewel je hier dus bijna iedereen op straat kan tegenkomen, moet je echter geen spontane "Hei" verwachten.
Den Noor zal er zowat alles aan doen om zeker niet op uw aanwezigheid te moeten reageren. Wie zelf het initiatief neemt wordt genegeerd. Of, in mijn geval, kijken ze naar mijn sandalen.
Al bij al vind ik dit eigenlijk nog wel aangenaam. Na dag in dag uit continu sociaal te moeten doen met m'n mede-erasmussers, die in geen geval enige spontaniteit missen, is het wel een aangename afwisseling om eens genegeerd te worden.
Hoewel den Noor in zijn eigen wereldje leeft, kan je niet zeggen dat ze onvriendelijk zijn. Eens je hun aandacht hebt, zullen ze er alles aan doen om u te helpen. Of dit nu is om zo rap mogelijk van mij af te geraken, of gewoon Noorse vriendelijkheid weet ik nog niet. Maar ik hou jullie op de hoogte!
donderdag 24 juli 2008
dinsdag 22 juli 2008
De eerste dagen Noorwegen -zondag-
Om 5u wordt ik wakker van de felle zon die in mijn gezicht schijnt.
Een pittig detail, mijn raam kijkt uit op het noorden. Ik draai me toch nog even om, noorden of geen noorden.
Na een laat ontbijt trek ik richting Trondheim. Van ver zie ik de zee, daar moet ik heen! Het vervelende is dat de zee zo'n beetje overal is in Trondheim. Of je naar het noorden, zuiden of westen kijkt, afhankelijk waar je staat zie je de zee altijd wel ergens. In een rechte lijn naar daar lopen blijkt dus niet zo'n eenvoudige opdracht te zijn. Na enkele uren ronddwalen kom ik uiteindelijk aan een bescheiden haventje in het standcentrum. Het vreemde is dat het hier helemaal niet naar zee ruikt. Zelfs de wind voelt niet aan als een zeewind.
Na nog wat enkele uren ronddwalen kom ik uiteindelijk terug aan op mijn kot. Daar kom ik Geert tegen die in de ochtend was gaan joggen.
Hij nodigd me uit om nog iets te gaan drinken in het centrum van Trondheim. Dit kan ik natuurlijk niet wijgeren dus lopen we de hele weg terug. Gelukkig ken ik ondertussen de weg al een beetje en lopen we in een min of meer rechte lijn deze keer. Daar aangekomen nemen we plaats aan op een terasje en bestellen we een pintje. 65 Krone! Niet meer of minder dan een bescheiden €8. Gelukkig trakteert Geert voor het feit dat hij op mijn kot kon verblijven. We spoelen de rekening eerst goed door en genieten verder van onze eerste pint in Trondheim.
Het smaakt!
Een pittig detail, mijn raam kijkt uit op het noorden. Ik draai me toch nog even om, noorden of geen noorden.
Na een laat ontbijt trek ik richting Trondheim. Van ver zie ik de zee, daar moet ik heen! Het vervelende is dat de zee zo'n beetje overal is in Trondheim. Of je naar het noorden, zuiden of westen kijkt, afhankelijk waar je staat zie je de zee altijd wel ergens. In een rechte lijn naar daar lopen blijkt dus niet zo'n eenvoudige opdracht te zijn. Na enkele uren ronddwalen kom ik uiteindelijk aan een bescheiden haventje in het standcentrum. Het vreemde is dat het hier helemaal niet naar zee ruikt. Zelfs de wind voelt niet aan als een zeewind.
Na nog wat enkele uren ronddwalen kom ik uiteindelijk terug aan op mijn kot. Daar kom ik Geert tegen die in de ochtend was gaan joggen.
Hij nodigd me uit om nog iets te gaan drinken in het centrum van Trondheim. Dit kan ik natuurlijk niet wijgeren dus lopen we de hele weg terug. Gelukkig ken ik ondertussen de weg al een beetje en lopen we in een min of meer rechte lijn deze keer. Daar aangekomen nemen we plaats aan op een terasje en bestellen we een pintje. 65 Krone! Niet meer of minder dan een bescheiden €8. Gelukkig trakteert Geert voor het feit dat hij op mijn kot kon verblijven. We spoelen de rekening eerst goed door en genieten verder van onze eerste pint in Trondheim.
Het smaakt!
De eerste dagen Noorwegen -zaterdag-
Opstaan om 5u. Er zijn leukere dingen te doen dan dat in de vakantie. Maar mijn zomervakantie in België is bij deze volledig voorbij. Over enkele uren zit ik voor een heel jaar in het verre Noorden! Jawel, vele nieuwe vrienden, korte dagen en lange nachten staan op mij te wachten in Trondheim.
Dat van die korte dagen en lange nachten is hier vrij letterlijk te nemen in Noorwegen. De dagen korten hier ongeveer drie minuten per dag. Nu is het er nog licht tot 1u 's nachts, maar over enkele maanden zal ik nog maar 3 uurtjes zonne-energie kunnen opdoen. Ik kijk er al naar uit.
Eerst nog met heel mijn hebben en houden daar geraken. Met mijn mega valies van 28 kilo en een maximaal toegelaten gewicht van 20 kilo is dit nog even spannend.
Mijn moeder brengt me naar de luchthaven. Gelukkig is het nog veel te vroeg in de ochtend om serieus afscheid te kunnen nemen. Een goede knuffel en ne kus voldoen. Gelukkig maar, afscheid nemen doe ik niet graag, wat niet wegneemt dat ik echt sta te popelen om op dat vliegtuig te stappen.
Eenmaal gedropt in de luchthaven check ik mij in. Ik heb geluk, achter de balie zit een jonge vrouw, iets ouder dan mij misschien. Of het nu mijn natuurlijke charme is of het feit dat ik er nogal wanhopig uitzie met mijn dikke trui en twee jassen aan -die in elke zak goed gevulde zijn - moet ik maar 3 van de 8 kilo overgewicht betalen.
Ik ga naar de juiste balie om mijn 3 extra kilo's te betalen. Daar kom ik Geert tegen. Ook een oud Scheperiaan die in Leuven studeert en voor een half jaar naar Noorwegen gaat voor zijn thesis. Hij moet 18 kilo overgewicht betalen! Jaja, het zal toch wel mijn natuurlijke charme geweest zijn :)
Na een goede vlucht kom ik samen met Geert aan in Vaerne, een klein luchthaventje in de buurt van Trondheim. Daar wachten we nog even op een paar mensen uit Praag, Austenrijk en Tsechië om dan samen naar de residentie te gaan. Bij het opstappen in de bus loopt het even fout. We geraken afgescheiden van de groep mede-erasmussers waarop we hadden gewacht. Dan maar met ons tweeën naar Moholt (plaats van de residentie). Jammer genoeg hadden we alle twee gerekend op de andere om uit te zoeken hoe waar daar het best moeten geraken.Dan maar vragen aan de buschauffeur waar we moeten afstappen.
Van alle Nooren blijkt de buschauffeur de enige te zijn die zijn engels nog niet onder te knie heeft. Het gevolg is dat we een bushalte te vroeg worden afgezet. Dan maar te voet naar de volgende halte. Met ons zwaar overgeladen valiesen is dit niet zo evident. Ook het weer doet er nog een schepje bovenop. In plaats van een koele 13°C, zoals je zou verwachten in Noorwegen, krijgen we de volle laag van 22°C op ons dak. Dan maar eens goed zweten.
Uiteindelijk slagen we er in om de volgende halte te halen en de juiste bus te nemen naar Moholt. Even later komen we zwetend aan in de receptie, waar onze mede erasmussers ons al opwachten.
Daar blijkt dat Geert zijn kamer nog niet is toegewezen, maar de mijne gelukkig wel. Om Geert de kosten van een jeugdherg te besparen nodig ik hem uit om op mijn kot te overnachten totdat hij maandag in zijn kamer kan -2 dagen wachten dus-.
Eenmaal aangekomen in mijn kot, blijkt dat ik geluk heb. Het is een van de nieuwste kamers, volledig gerenoveerd. Laat ons zeggen dat het charmant is, maar ook volledig afgewerkt. Enkele foto's zullen later nog wel volgen. Nu eerst alles uitpakken en iets droog aan doen.
Terwijl Geert zijn fiets gaat zoeken die hij via het internet had gekocht, ga ik al even Trondheim verkennen en wat eten kopen.
We sluiten de dag af met een pizza en een filmpje op mijn computer.
-slaapwel-
Dat van die korte dagen en lange nachten is hier vrij letterlijk te nemen in Noorwegen. De dagen korten hier ongeveer drie minuten per dag. Nu is het er nog licht tot 1u 's nachts, maar over enkele maanden zal ik nog maar 3 uurtjes zonne-energie kunnen opdoen. Ik kijk er al naar uit.
Eerst nog met heel mijn hebben en houden daar geraken. Met mijn mega valies van 28 kilo en een maximaal toegelaten gewicht van 20 kilo is dit nog even spannend.
Mijn moeder brengt me naar de luchthaven. Gelukkig is het nog veel te vroeg in de ochtend om serieus afscheid te kunnen nemen. Een goede knuffel en ne kus voldoen. Gelukkig maar, afscheid nemen doe ik niet graag, wat niet wegneemt dat ik echt sta te popelen om op dat vliegtuig te stappen.
Eenmaal gedropt in de luchthaven check ik mij in. Ik heb geluk, achter de balie zit een jonge vrouw, iets ouder dan mij misschien. Of het nu mijn natuurlijke charme is of het feit dat ik er nogal wanhopig uitzie met mijn dikke trui en twee jassen aan -die in elke zak goed gevulde zijn - moet ik maar 3 van de 8 kilo overgewicht betalen.
Ik ga naar de juiste balie om mijn 3 extra kilo's te betalen. Daar kom ik Geert tegen. Ook een oud Scheperiaan die in Leuven studeert en voor een half jaar naar Noorwegen gaat voor zijn thesis. Hij moet 18 kilo overgewicht betalen! Jaja, het zal toch wel mijn natuurlijke charme geweest zijn :)
Na een goede vlucht kom ik samen met Geert aan in Vaerne, een klein luchthaventje in de buurt van Trondheim. Daar wachten we nog even op een paar mensen uit Praag, Austenrijk en Tsechië om dan samen naar de residentie te gaan. Bij het opstappen in de bus loopt het even fout. We geraken afgescheiden van de groep mede-erasmussers waarop we hadden gewacht. Dan maar met ons tweeën naar Moholt (plaats van de residentie). Jammer genoeg hadden we alle twee gerekend op de andere om uit te zoeken hoe waar daar het best moeten geraken.Dan maar vragen aan de buschauffeur waar we moeten afstappen.
Van alle Nooren blijkt de buschauffeur de enige te zijn die zijn engels nog niet onder te knie heeft. Het gevolg is dat we een bushalte te vroeg worden afgezet. Dan maar te voet naar de volgende halte. Met ons zwaar overgeladen valiesen is dit niet zo evident. Ook het weer doet er nog een schepje bovenop. In plaats van een koele 13°C, zoals je zou verwachten in Noorwegen, krijgen we de volle laag van 22°C op ons dak. Dan maar eens goed zweten.
Uiteindelijk slagen we er in om de volgende halte te halen en de juiste bus te nemen naar Moholt. Even later komen we zwetend aan in de receptie, waar onze mede erasmussers ons al opwachten.
Daar blijkt dat Geert zijn kamer nog niet is toegewezen, maar de mijne gelukkig wel. Om Geert de kosten van een jeugdherg te besparen nodig ik hem uit om op mijn kot te overnachten totdat hij maandag in zijn kamer kan -2 dagen wachten dus-.
Eenmaal aangekomen in mijn kot, blijkt dat ik geluk heb. Het is een van de nieuwste kamers, volledig gerenoveerd. Laat ons zeggen dat het charmant is, maar ook volledig afgewerkt. Enkele foto's zullen later nog wel volgen. Nu eerst alles uitpakken en iets droog aan doen.
Terwijl Geert zijn fiets gaat zoeken die hij via het internet had gekocht, ga ik al even Trondheim verkennen en wat eten kopen.
We sluiten de dag af met een pizza en een filmpje op mijn computer.
-slaapwel-
Abonneren op:
Reacties (Atom)
